У Альбе стаіць вельмі старая драўляная царква Святога Юрыя (Георгія). Паводле царкоўнай ведамасці, яе пабудавалі ў 1692 годзе, іншыя крыніцы называюць 1790 год. Будавалася царква як уніяцкая. У ёй бачныя рысы не толькі палескага народнага дойлідства, але і рэнесансава-гатычнай архітэктуры.


Каля царквы ёсць цікавыя пахаванні. На яе тэрыторыі стаіць помнік на магіле святара Іаана Дзявіцкага, які памёр у 1902 годзе. Побач з царквой — могілкі, дзе таксама ёсць некалькі пахаванняў з гісторыяй.
Помнік на магіле святара Дзявіцкага знаходзіцца за царквой.
На могілках у Альбе ёсць магіла Аляксандра Грэцкага, які загінуў у перастрэлцы з польскімі ўладамі 16 верасня 1939 года — роўна за дзень да таго, як на гэтыя землі прыйшла Чырвоная армія. Ёсць тут і пахаванні савецкіх салдат, што загінулі ў Другую сусветную вайну.

Валодалі Сапегі, тут спыняўся Карл XII
Сама вёска Альба таксама мае доўгую гісторыю. Упершыню яна згадваецца ў пісьмовых крыніцах 14 ліпеня 1632 года, калі славуты магнат і дзяржаўны дзеяч Леў Сапега запісаў сыну ў спадчыну сярод іншых маёнткаў і фальварак Альба. Фальваркамі тады называлі гаспадаркі феадалаў, дзе вырошчвалі збожжа на продаж.

Вельмі высокія госці былі ў Альбе падчас Паўночнай вайны 1700–1721 гадоў, калі кааліцыя еўрапейскіх дзяржаў ваявала са Швецыяй — тады адным з наймагутнейшых каралеўстваў. Сапегі ў той час перайшлі на бок шведаў, і ў 1706 годзе іх уладанні наведаў сам шведскі кароль Карл XII.

Апроч Бярозы-Картузскай, Ружан і іншых мясцін, шведскі кароль спыняўся і ў Альбе. Пра гэта пакінуў успаміны ў дзённіку каралеўскі камергер Густаў Адлерфельд. Цытату пра наведванне Альбы Карлам XII прыводзіць у кнізе «Населеныя пункты Івацэвіччыны» краязнаўца Алесь Зайка:
«Найзаможнейшая цудоўная сядзіба Сапегаў, дзе мы як мае быць адпачылі», — пісаў высокі прыдворны шведскага караля.
Калі ўжо ён так адгукнуўся пра Альбу, можна смела сцвярджаць, што сядзіба Сапегаў тут была сапраўды шыкоўная. На жаль, да нашых дзён яна не захавалася.

Гісторыя Альбы пасля Сапегаў
З 1795 года Альба была ў складзе Расійскай імперыі. У 1813 годзе граф Замойскі пабудаваў тут суконную фабрыку, а ў 1828 годзе фальварак і фабрыка ўжо належалі Войцеху Пуслоўскаму. На фабрыцы тады працавалі 125 чалавек, арандаваў яе ў Пуслоўскага габрэй Сімх Есянтоўскі.
У 1845 годзе ў фальварку запрацавала бровар — да 1860 года тут выраблялі 17 тысяч вёдраў алкаголю, працавала паравая машына. У 1886 годзе ў Альбе былі таксама ветраны і конны млыны, а на развілцы дарог стаяла карчма.

У 1865 годзе тут адкрылася народнае вучылішча. Напрыклад, у 1892 годзе за парты селі 32 вучні. Захавалася нават імя тагачаснага настаўніка — Мітрафан Сямёнавіч Хамічэўскі.
У 1905 годзе ў Альбе жылі 57 чалавек, а ў 1937 — 195. З 1939 года вёска была ў складзе БССР. У Другую сусветную вайну загінулі 9 жыхароў, яшчэ 9 не вярнуліся з фронту. У 2011 годзе ў Альбе было 79 жыхароў, у 2019 — 45.
Адкуль назва
Чаму вёска называецца Альба? Словам «альба» называлася белае ўбранне ўніяцкіх святароў, таму краязнаўца Алесь Зайка меркаваў, што назва магла быць звязаная з храмам. Цікава, што мясцовыя жыхары называлі вёску Гальба, а сябе — гальбенцамі: прыстаўное «г» характэрнае для паўднёва-заходняга дыялекту беларускай мовы.
